نماد اعتماد الكترونيكي



تلگرام

ورود به حساب شخصی


بازيابی رمز عبور

تبلیغات


قیمت ارز (سامانه سنا - ریال)

فروش خرید
دلار آمریکا
38,93438,930
یورو
46,95846,952
درهم امارات
10,64510,634

قيمت ارز بازار (تومان)

دلار
3,904
یورو
4,803
پوند انگلیس
5,109
دلار کانادا
3,035
دلار استرالیا
2,932
فرانک سوئیس
3,979
درهم امارات
1,034
رینگیت مالزی
911
بات تایلند
116
یوان چین
578

          آخـــرین ها

قیمت نفت و انرژی

نفت اوپک
52.48
نفت برنت
53.76
نفت سبک
47.55
نفت بورس توکیو
33,510
بنزین (گالن)
1.65
گاز طبیعی
2.9
گازوئیل
527.75

نگاهی کوتاه به شهرستان میبد

شهرستان میبد در پنجاه کیلومتری شمال‌باختری شهرستان یزد قرار دارد. این شهرستان با 1271 کیلومتر مربع وسعت، کوچک‌ترین شهرستان استان و است و به لحاظ تراکم نسبی جمعیت، بعد از یزد قرار دارد. در حال حاضر جمعیت این شهرستان بالغ بر 62286 هزار نفر است. شهرستان میبد شامل یک بخش «مرکزی» و دو دهستان «بفروییه» و «شهدا»است. اگرچه بافت سنتی این شهرستان در طول زمان گزندهای فراوان دیده است، اما یکی از نمونه‌های نادر شهرهای باستانی ایران به شمار می‌رود. یک روایت افسانه‌ای حکایت از آن دارد که میبد در زمان «کیومرث» بنیان‌گذاری شد و نخستین آدمیان از راه آب و دریا به این سرزمین پا گذاشتند. راه‌های باستانی آن را سواران مادی، پارسی، اشکانی و ساسانی در نوردیدند. «نارین قلعه» میبد کهن‌ترین سند تاریخی و شهرسازی استان یزد است. سکه‌های به جای مانده از دوران «پوراندخت ساسانی» که در این شهرستان ضرب می‌شد، از جمله اسناد تاریخی است که اهمیت سیاسی و مدنیت شهرستان میبد را در دوران ساسانی نشان می‌دهد. صنایع دستی مردم میبد را زیلوبافی، سرامیک سازی، سفال سازی، کرباس بافی، فرش بافی و موتابی تشکیل می‌دهند که از گذشته های دور در این ناحیه رواج داشته است. مهم‌ترین مراکز دیدنی و تاریخی شهرستان میبد را نارین قلعه میبد، مسجد جامع میبد، مسجد جامع فیروزآباد، مسجد جامع بفروییه، مسجد جامع زیرگ بیده (معماری بوکنی)، قلعه‌های پراکنده، مجموعه کاروانی رباط، زیارت‌گاه‌های امام‌زاده خدیجه خاتون، میرصدرالدین قنبر، پیر چراغ، پیر بفرو، موزه زیلو، آسیاب‌ها، حسینیه‌های قدیمی، آب‌انبارها، برج‌ها، مراکز مذهبی زرتشتیان، خانقاه، باروی شهر قدیم شامل برج‌ها، حصارها، خندق‌ها و دروازه‌های شهر میبد از دوره ساسانی به بعد تشکیل می‌دهند.
مکان های دیدنی و تاریخی
آب انبارهای تاریخی، آتشکده‌های حسن آباد، آرامگاه میر شمی الحق، آرامگاه میر صدر الدین قنره، امام زاده خدیجه خاتون، برج کبوترخان، برج محمودآباد، برج عبدالوهاب، برج کاظم آباد، پیر چراغ، ‌پیر خرمن، چاپار خانه، حسینیه های تاریخی، خانقاه ( سده 8 هـ. ق )، دخمه شورک، 33راه باستانی، کاروان سرا، مزرعه کلانتر، ‌مسجدجامع (از سده نخست هجری قمری)، مسجد جامع فیروز آباد (سده 8 هـ. ق)، مسجد جامع بفروییه (سده 8 هـ. ق)، مسجد زیرگ بیده، نارین قلعه ( کهن‌دژ) و یخچال های طبیعی از جمله مکان‌های دیدنی و تاریخی شهرستان میبد به شمار می آیند.
صنایع و معادن
صنایع ماشینی میبد ملامین سازی، ریسندگی، نخ تابی و پنبه پاک کنی است. از معادن این شهرستان می‌توان معدن های سنگ گچ، سرب، روی و ماسه سنگ را نام برد. کشاورزی و دام داری
از دیرباز کشاورزی میبد رونق داشته و جزو کارهای مهم این منطقه به شمار می رفته است و بخش بزرگی اززمین های پیرامون شهر در محله ها به کشت یا به باغ انار اختصاص دارند. در زمین های خارج از محدوده شهری نیز کشت گندم، صیفی، یونجه، پسته، پنبه و دیگر فرآورده های کشاورزی رواج دارد. مهم ترین نقاط دام‌پروری میبد، آبادی های کوه‌پایه ای باختر و روستای حسن آباد است. هم‌چنین شماری مرغ‌داری در میبد وجود دارد که علاوه بر تأمین نیاز ناحیه، به دیگر نقاط نیز مرغ صادر می کنند.
مشخصات جغرافیایی
شهرستان میبد، در شمال شهرستان یزد قرار داشته و از سوی شمال و خاور به شهرستان اردکان، از جنوب و باختر به شهرستان یزد محدود می شود. بلندی مرکز این شهرستان از سطح دریا 1234 متر است. آب و هوای میبد گرم و خشک است، ولی در دامنه کوه های باختری گرما کاهش یافته و بر بارندگی افزوده می شود. میانگین باران، سالیانه در حدود 62 میلی متر است. شهر میبد، مرکز شهرستان میبد استان یزد، با پهنه ای حدود 1810 هکتار، در شمال باختری شهر یزد، در کناره کویر مرکزی ایران، از نظر جغرافیایی در 53 درجه و 29 دقیقه ی درازای خاوری و 32 درجه و 13 دقیقه ی پهنای شمالی نسبت به نیم روز گرینویچ قرار دارد. این شهر از سوی شمال به اردکان، از باختر به حسن آباد، از خاور به جاده سنتو، و آبادی بارجین و از جنوب به روستای رکن آباد محدود می شود. سرشماری سال 1375جمعیت شهرستان میبد 59141 نفر شامل 31121 نفر مرد و 28020 نفر زن بوده است. مردم این شهرستان مسلمان شیعه هستند و به زبان فارسی و لهجه شیرین یزدی سخن می گویند. زرتشتی های ساکن در این منطقه به زبان ویژه خود سخن می گویند. مردم میبد سخت کوش، سخن سنج، متدین و مقاوم اند و به آداب و رسوم باستانی خود پای بند هستند.
وجه تسمیه و پیشینه تاریخی
میبد، در روزگار پادشاهی قباد، پادشاه ساسانی ساخته شده و دلیل آن را چنین روایت کرده اند. یکی از فرزندان شاه به نام موبد بیمار شد و پزشکان هوای این منطقه را برای او بهبودی بخش دانستند، از این رو با ایجاد این شهر و بنای قلعه ای، آن را «موبدگر» خواندند که به مرور زمان «گرد» از بین رفته و «موبد» را «میبد» نامیدند. نام میبد (میبذ) که از واژگان فارسی میانه است خود، نشان از دوران ساسانی دارد. در آثار تاریخی و جغرافیایی سده‌های نخستین پیش از اسلام، بارها از این نام یاد شده است. اما با توجه به پیشینه دراز شهر میبد، گمان می رود این نام دگرگون شده نام پیشین و یا نام تازه ای از دوران ساسانی باشد. با این حال باید خاطر نشان ساخت میبد را که در آثار تاریخی وجغرافیایی، از سرهنگان یزدگرد دانسته‌اند، همان «مهبود» از سپهبدان نام‌دار زمان قباد و انوشیروان است. بنیاد نخستین میبد از دوران های کهن تاریخ ایران است، اما در زمان ساسانیان، که یکی از دوره های بنیان گذاری و گسترش شهرها در ایران به شمار می‌رود، محدوده کهن شهر میبد نیز گسترش یافت. بعضی از منابع تاریخی و جغرافیایی که به معرفی شهر پیشین میبد پرداخته‌اند، بارزترین مشخصه شهرسازی پیشین میبد را کهن‌سالی شهر، دژ استوار «نارین قلعه» و تأسیسات دفاعی آن دانسته‌اند. سکه های بازمانده از روزگار پوراندخت ساسانی، که در میبد ضرب می‌شده، بیان گر اهمیت سیاسی و جایگاه ویژه این شهر باستانی است. میبد، در روزگار مغول شهری آباد و پرجمعیت بوده و اهمیت شهر میبد و قلعه آن به شاهان آل مظفر مربوط است. محمدبن مظفر در سال 737 هـ . ق با به دست آوردن گنجی که در یزد بود، به میبد آمد و قلعه دالان (نارین قلعه) را بازسازی و دور آن را خندق ایجاد کرد.


نقشه گوگل - میبد


Supported by : www.IIInf.Com 2008-2017