نماد اعتماد الكترونيكي



تلگرام

ورود به حساب شخصی


بازيابی رمز عبور

تبلیغات


قیمت ارز (سامانه سنا - ریال)

فروش خرید
دلار آمریکا
37,79337,735
یورو
43,26743,051
درهم امارات
10,39210,368

قيمت ارز بازار (تومان)

دلار
3,781
یورو
4,397
پوند انگلیس
4,924
دلار کانادا
3,035
دلار استرالیا
2,932
فرانک سوئیس
3,979
درهم امارات
1,034
رینگیت مالزی
911
بات تایلند
116
یوان چین
578

          آخـــرین ها

قیمت نفت و انرژی

نفت اوپک
46.52
نفت برنت
46.7
نفت سبک
44.22
نفت بورس توکیو
33,510
بنزین (گالن)
1.49
گاز طبیعی
2.89
گازوئیل
428.38


نگاهی کوتاه به شهرستان زاهدان

بیش تر مردم زاهدان از ایل بلوچ، مخصوصا طوایف «رگلی» و «نارویی» هستند، اما عده ای از مردم زابل، بیرجند، بم و کرمان نیز در این شهرستان به سر می‌برند. مردم این شهرستان آریایی نژاد هستند و به زبان فارسی با گویش های بلوچی و کرمانی سخن می‌گویند. قالی بافی، سوزن دوزی و حصیربافی مهم ترین صنایع دستی این منطقه هستند. قالی های این شهرستان که با طرح بلوچ و دارای نقش های مودخانی گل‌دار و گل میان عرضه می شوند بعد از خرما دومین قلم صادراتی زاهدان به شمار می روند. گلیم و جاجیم نیز در این منطقه با طرح بلوچ بافته می شود. سوزن دوزی از صنایع رایج منطقه محسوب می‌شودکه فرآورده های آن از قبیل دستمال سفره اشارپ، آباژور و انواع پیراهن مورد مصرف مردم داخل و خارج از شهرستان قرار می گیرد. شهرستان زاهدان به علت موقعیت ممتاز جغرافیایی و قرار گرفتن در سر شاهراه های پاکستان و هند، خراسان، کرمان و بلوچستان، هم چنین وجود فرودگاه و راه آهن ایران - پاکستان و داشتن مراکز آموزشی از قبیل دانشگاه، دانشسرای عالی، انستیتو تکنولوژی، مدرسه عالی بهداشت، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه پیام نور مسیر رشد و توسعه را به سرعت می‌پیماید. پل محرابی (زرنج)، قلعه سام، مسجد شاه علی، زیارتگاه‌ملک‌سیاه، شهرباستانی‌زرنج، کاروان‌سرای رباط شورگز، منار سکوت (دخمه‌های زرتشتی)، پیشاوران، مسجد زرنج، مصلای زرنج، بیمارستان زرنج، قلعه فتح، قلعه گاوک،قلعه کوهلک وتخته پل از جمله مکان‌های دیدنی وتاریخی شهرستان زاهدان به شمار می‌آیند.
مکان های دیدنی و تاریخی
پل محرابی (زرنج)، قلعه سام، مسجد شاه علی، زیارتگاه ملک سیاه، شهر باستانی زرنج، کاروان‌سرای رباط شورگز، منار سکوت (دخمه‌های زرتشتی)، پیشاوران، مسجد زرنج، مصلای زرنج، بیمارستان زرنج، قلعه فتح، قلعه گاوک،قلعه کوهلک وتخته پل از جمله مکان‌های دیدنی وتاریخی شهرستان زاهدان به شمار می‌آیند.
صنایع و معادن
تولیدات صنایع کارخانه‌ای زاهدان که در سال های اخیر دایر شده است نیازهای محلی را به مقدار قابل توجهی مرتفع می سازد. کارخانه‌های آرد سازی، تهیه نان ماشینی، یخ سازی، تولید پوشاک،موزاییک سازی، تولید وسایل چوبی خانگی، مصنوعات فلزی، سنگ‌بری، آجرپزی، آهک پزی و کارخانجات سیلو از جمله صنایع این شهرستان هستند. زاهدان معادن زیرزمینی زیادی دارد که عبارتند از: معادن سنگ و آهک، معدن سنگ مرمر و سنگ تراورتن سعید آباد و معدن سنگ سرخ حاجی آباد.
کشاورزی و دام داری
دام‌داری در جوار کشاورزی و تنها در نواحی کوهستانی جنوب و نیز قسمت هایی از نواحی خاوری شهرستان زاهدان رایج است.
مشخصات جغرافیایی
زاهدان از نظر جغرافیایی در 60 درجه و 52 دقیقه درازای خاوری و 29 درجه و 29 دقیقه پهنای شمالی قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا 1385 متر است و با مرز مشترک ایران و پاکستان 83 کیلومتر فاصله دارد. زاهدان از شمال به شهرستان زابل، از خاور به مرز ایران و پاکستان، از باختر به استان کرمان و از جنوب به شهرستان خاش محدود می شود. رود فصلی لار که در شمال خاوری از کوه لار سرچشمه گرفته با چند شاخه خود زمین های اطراف زاهدان را تا حدی آبیاری می کند. آب و هوای این منطقه گرم و خشک می باشد. این شهرستان در سرشماری سال 1375 تعداد 487.031 نفر جمعیت داشته است .راههای ارتباطی این شهر عبارتند از:
- راه زاهدان- میرجاوه به طول 80 کیلومتر به سوی جنوب خاوری.
- راه زاهدان- خاش به طول 190 کیلومتر.
- راه اصلی زاهدان - بیرجند به درازی 465 کیلومتر که در 5 کیلومتری زاهدان به دو شاخه تقسیم می‌شود. یکی به سوی شمال خاوری به طول 210 کیلومترتا شهر زابل و دیگری به سوی باختر به طول 335 کیلومتر تا شهر بم.
- فرودگاه شهر زاهدان نیز به شهرهای مختلف ایران و پاکستان پرواز دارد.
- راه آهن زاهدان - کراچی و بالعکس از طریق میرجاوه و کویته این شهرستان را به چند شهر داخلی و خارجی متصل می کند.
وجه تسمیه و پیشینه تاریخی
قدمت شهر زاهدان که امروزه مرکز سیستان و بلوچستان است به اوایل پادشاهی فتحعلی شاه قاجار می رسد. آن زمان در محل زاهدان چاه آبی بود که در اطراف آن جنگل های انبوهی از درختان تاغ و گز بود، اما اکنون اثری از آن ها نیست. راهزنان پس از حمله به کاروان ها و چپاول دارایی آنان، ساعتی یا شبی را در آن‌جا سپری می کردند. در سال 1315 هـ . ق یکی از ساکنان آن محل،‌ کاریزی در آنجا حفر کرد و کم کم در آن محل آبادی کوچکی به وجود آمد که «دزد آب» نام گرفت. چهارسال بعد، متخصصان بلژیکی - که در استخدام دولت ایران بودند - جهت دایر کردن گمرگ خانه به «دزد آب» آمدند. از این زمان به بعد، به تدریج بر وسعت و جمعیت «دزد آب» افزوده شد تا این که در سال 1314 شمسی نام آن به زاهدان تبدیل شد و با احداث خط آهن از کویته پاکستان به زاهدان اولین نشانه های شهرنشینی در آن پدیدار شد. سوداگران هندی و ایرانی بارهای خود را از این راه به کویته می آوردند و از آن‌جا به مشهد و یزد و سایر نقاط ایران حمل می کردند. طرح اولیه شهر در اطراف مرکز و با تقاطع های نامنظم و شکلی شطرنجی بر روی اراضی بایر پیاده شد، اما در سال های بعد اراضی بایر اطراف خطوط راه آهن به رایگان به بازرگانان داده می شد تا در آن جا ساختمان های مسکونی و تجاری خود را بنا کنند. بدین ترتیب شهر گسترش یافت و با مهاجرت تجار و انتخاب زاهدان به عنوان یک مرکز بازرگانی فضاهای مسکونی تازه ای در اطراف طرح اولیه شهر پدید آمد و دیری نگذشت که زاهدان مرکز استان سیستان و بلوچستان شد و با استقرار سازمان های دولتی و تاسیسات خدماتی، آهنگ رشد شهر سریع تر گشت. این شهر جدید الاحداث بر سر راه کرمان به مشهد، کرمان به چابهار و نزدیک مرز پاکستان و افغانستان واقع شده است.


نقشه گوگل - زاهدان


Supported by : www.IIInf.Com 2008-2017