نماد اعتماد الكترونيكي



تلگرام

ورود به حساب شخصی


بازيابی رمز عبور

تبلیغات


قیمت ارز (سامانه سنا - ریال)

فروش خرید
دلار آمریکا
38,93438,930
یورو
46,95846,952
درهم امارات
10,64510,634

قيمت ارز بازار (تومان)

دلار
3,904
یورو
4,803
پوند انگلیس
5,109
دلار کانادا
3,035
دلار استرالیا
2,932
فرانک سوئیس
3,979
درهم امارات
1,034
رینگیت مالزی
911
بات تایلند
116
یوان چین
578

          آخـــرین ها

قیمت نفت و انرژی

نفت اوپک
52.48
نفت برنت
53.76
نفت سبک
47.55
نفت بورس توکیو
33,510
بنزین (گالن)
1.65
گاز طبیعی
2.9
گازوئیل
527.75

نگاهی کوتاه به جزیره ابوموسی

جزیره ابوموسی یکی از مهم‌ترین جزایر ایران از نظر جغرافیای سیاسی بوده و از اهمیت بسیار زیاد ژئوپولیتیکی برای جمهوری اسلامی ایران برخوردار است. آب های پیرامون ابوموسی دارای بهترین گونه مروارید ایران است. ابوموسی از دیرباز تا کنون به نام های بوموسی، بابا موسی، بوموف، ابوموسی و گپ سبزو خوانده شده است. واژه بوموسی از دو پاره « بو» و «موسی» تشکیل شده است، که«بو» به معنی رایحه است‌و کوتاه شده آن«بود»، «باشد»، «باشیم» و «بوم» است. «بوم» به معنی‌جا، مقام، منزل، ماوا، و سرزمین است و «موسی» هم نام شخص است و بوموسی، یعنی سرزمین موسی.آب و هوای جزیره بوموسی گرم و مرطوب است و چون به خط استوا نزدیک است، هوای آن از هوای سایر جزیره های ایرانی خلیج فارس گرم تر است. بارش، بیش تر در اواخر زمستان و اوایل بهار بوده و بارندگی به گونه رگبار لحظه‌ای و موقت است. آن‌چه ابوموسی را مورد توجه‌اقوام مختلف قرار می‌داده وجود آب شیرین و کشت‌زار و پوشش گیاهی مناسب در آن بوده است. هر چند که قدمت و تمدن در جزیره تاریخی چند هزار ساله دارد، اما از این پیشینه تاریخی اثر چندانی بر جای نمانده است ولی آن‌چه جزیره ابوموسی را هم اکنون دارای اهمیت می‌‌کند، وجود بهترین گونه‌ی مروارید در آب‌های پیرامون آن و نیز وجود معدن اکسید سرخ آهن در آن و از همه مهم‌تر نفت در پیرامون آن است. درجزیره ابوموسی باغ‌های پراکنده‌ای همراه‌درختان نخل خرما وجود دارد و نخلستان از چشم اندازهای آشنای آن است. درختان و درختچه‌های جنگلی این جزیره را تاغ، کنار، چیرغ و سمر تشکیل می‌دهد. سواحل زیبای خلیج فارس و غروب های رویایی آن مهم ترین جاذبه ‌ی شهرستان ابوموسی را تشکیل می‌دهد.
صنایع و معادن
در جزیره بوموسی معدن اکسید سرخ آهن و نفت وجود دارد. نفت این جزیره، که به میدان مبارک، در بخش دریایی خاور جزیره محدود است، از نظر گونه و کیفیت، بهترین نفت در خلیج فارس شناخته شده است. منابع نفت جزیره سوری که نقش مهمی در صادرات نفتی کشور دارد را می توان از مهمترین منابع زیر زمینی این شهرستان نام برد.
کشاورزی و دام داری
کشاورزی و دام‌داری به مفهومی که برای اقتصاد این منطقه تعیین کننده باشد در این جزیره وجود ندارد و ساکنان این جزیره بیش تر به ماهی‌گیری اشتغال دارند. در جزیره بوموسی باغ های پراکنده‌ای همراه درختان نخل خرما وجود دارد و نخلستان از چشم اندازهای آشنای آن است.
مشخصات جغرافیایی
جزیره بوموسی، با پهنه ای حدود 12 کیلومتر مربع، در 41 مایلی ( 75 کیلومتری ) بندر لنگه، در 25 درجه و 52 دقیقه ی پهنای شمالی و 55 درجه و 1 دقیقه ی درازای خاوری نسبت به نیم روز گرینویچ قرار دارد. جزیره های کناره ایران، از جمله جزیره های شهرستان بوموسی، دنباله‌ی چین‌خوردگی‌های زاگرس، درکف دریا و یا برجستگی طاقدیس‌‌هستند و یا سرچشمه نمکی دارند. در بعضی جزیره‌ها، سنگ‌های ماسه‌ای مربوط به دوران«پلیستوسن»، روی تشکیلات دوران سوم قرار گرفته و در برخی دیگر سنگ ماسه ها به سوی روی طاقدیس های زیرین زاگرسی خم شده اند. در جنوب بندر لنگه و جزیره قشم، یک چاله دریایی در راستای کرانه به ژرفای 30 متر، جزیره هایی را از کرانه جدا می سازد. این چاله به ظاهر یک ناودیس زیر دریایی است و پس از آن نیز جزیره های فارور و تنب، روی یک طاقدیس زیر دریایی قرار دارند و یک برآمدگی دیگری هم جزیره های سوری و بوموسی را در بر می گیرد. پستی و بلندی های جزیره بوموسی به سوی شمال افزایش یافته تا سرانجام، در بخش شمالی به بلند ترین نقطه جزیره، یعنی کوه حلوا می رسد. این بلندی مخروطی شکل و تیره رنگ حدود 110 متر بلندی دارد. آب و هوای جزیره بوموسی گرم و مرطوب است و چون به خط استوا نزدیک است، هوای آن از هوای سایر جزیره های ایرانی خلیج فارس گرم تر است. بارش، بیش تر در اواخر زمستان و اوایل بهار بوده و بارندگی به گونه رگبار لحظه ای و موقت است. این جزیره رودخانه ندارد و تنها در شمال آن، چند مسیل خشک وجود دارد، اما دارای آب شیرین بوده و آب آشامیدنی مردم از چاه و باران تامین شده، یا با لنج وکشتی از بندر لنگه و بندر عباس به این جزیره حمل می شود. از رایج ترین بادهایی که در جزیره بوموسی و پیرامونش می وزد، می توان به بادهای « شمال»، « قوس»، « سهیلی» و« نعشی» اشاره کرد. جزیره بوموسی از لحاظ پوشش گیاهی فقیر و دارای فلور گرمسیری است و برخی گیاهان نواحی خشک درآن می رویند که به مصرف چرای دام های محلی می رسد. در سال های پر باران، گیاهان علفی و بوته ها، رشد زیادی کرده و تمامی سطح جزیره و کف دره ها پوشیده از گیاه و یکپارچه سبز می شود. این جزیره زیر تاثیر محیط جغرافیایی گرم و مرطوب، از پوشش گیاهی استپی و خاردار نیز پوشیده است. مردم بوموسی از تبار آریایی و ایرانی الاصل هستند و چند خانوار ایرانی عرب زبان هم در بین آنان وجود دارند. ساکنان بوموسی سخت کوش، ایران دوست، متدین، پاک اندیش و مهمان نوازند. شماری از ساکنان جزیره از راه صید ماهی و مروارید امرار معاش می کنند. آب های پیرامون بوموسی دارای بهترین گونه مروارید است. تا دهه نخست سده 14 هـ. ش، 50 فروند کشتی بزرگ صید صدف مروارید، در کرانه این جزیره فعالیت داشته اند.
فاصله دریایی بوموسی تا خرم‌شهر 480، تا بندر امام خمینی 460، تا کویت 450، تا بوشهر 235، تا دوحه 205،تا کیش 70، تا سوری ( سیری) 31، تا لنگه 41، تا مسقط 310 مایل دریایی است.
وجه تسمیه و پیشینه تاریخی
ابوموسی از دیرباز تا کنون به نام های بوموسی، بابا موسی، بوموف، ابوموسی و گپ سبزو خوانده شده است. واژه بوموسی از دو پاره « بو» و «موسی» تشکیل شده است، که« بو » به معنی رایحه می باشد و کوتاه شده آن، « بود»، « باشد»، « باشیم» و « بوم» است. «بوم» به معنی جا، مقام، منزل، ماوا، و سرزمین است و «موسی» هم نام شخص است و بوموسی، یعنی سرزمین موسی. بنابراین می توان گفت که پیش از اسلام، شخص ایرانی الاصل سرشناسی به نام موسی، در این جزیره زندگی می کرده و شاید هم حکومت می نموده و نام جزیره از نام او گرفته شده و به « بوموسی » یا سرزمین موسی سرشناس شده است. با توجه به آن چه گفته شد، به نظر می رسد نام این جزیره، در اصل « بوموسی» که یک نام کهن ایرانی است، بوده، و از سده 19 م، با دخالت بیگانگان استعمارگر به ابوموسی که یک نام عربی است، تبدیل شده است. بررسی های انجام شده تا کنون، نشان گر آن است که از هزاره 2پ . م، جزیره بوموسی، همانند دیگر جزایر دریای پارس توسط ایرانیان اداره می شده و جزو قلمرو ایران بوده است. این جزیره از لحاظ استراتژیک نه تنها از جزیره های ایرانی ارزشمند و مهم در تنگه هرمز و دهانه خلیج فارس می باشد، بلکه همراه جزیره های تنب بزرگ، هرمز، لارک، قشم و هنگام، خط قوسی دفاعی ایران را در تنگه هرمز تشکیل می دهد. دریای پارس و جزیره های آن، از جمله بوموسی، در دوران ایلامیان در دست ایلامی ها بوده است. حدود امپراتوری ماد، در زمان پادشاهی هوخشتره از جنوب به کرانه های جنوبی دریای پارس کشیده شد. در این دوره، جزیره های دریای پارس، از جمله ابوموسی، نخست جزو یکی از ایالت های جنوب باختری و سپس جزو ساتراب ( استان) چهاردهم ماد به نام «درنگیانه» و بخشی از کرمان بوده و در روزگار هخامنشیان، به موجب بند 6 ستون نخست سنگ نبشته بیستون، جزو استان پارس شده است. در دوران اشکانیان، به ویژه در روزگار حکومت مهرداد اول ( 171-138 پ . م ) بندر ها و جزیره های دریای پارس، زیر فرمانروایی اشکانیان قرار گرفت. در دوران ساسانیان، جزیره ها و بندرهای دریای پارس، جزو قلمرو ایران و کوره (شهر) اردشیر خوره استان پارس، جزو پادکیسان نیم روز بوده است.
در 23 هـ . ق، در زمان خلافت عمربن خطاب، جزیره بوموسی و دیگر شهرها و ولایت های کرانه شمالی خلیج فارس به دست عرب ها افتاد. در روزگار حکومت امویان و عباسیان، کرانه ها و جزیره های خلیج فارس، توسط فرستادگان آنان اداره می شد. درمیانه سده 3 هـ . ق، یعقوب لیث صفاری، ‌نخستین حکومت مستقل ایرانی را در سیستان پایه گذاری کرد. پس از درگذشت وی، برادرش عمرولیث صفاری، جانشین او شده و به فرمانروایی فارس، بوشهر، بندرها، جزیره ها و کرانه های شمالی و جنوبی دریای پارس رسید. در 323هـ . ق، علی ( عماد الدوله ) دیلمی، فارس، بندرها و جزیره های دریای پارس، از جمله جزیره بوموسی را گشود. در تمام مدت حکومت آل بویه فارس، بندرها، جزیره ها و کرانه های دریای پارس در قلمرو آنان بود. پس ازآل بویه، سلجوقیان کرمان، درآن منطقه حکومت یافتند که نخست کرمان، مکران و فارس و سپس کرانه های شمالی و جنوبی جزیره های دریای پارس، از جمله ابوموسی، تنب، بحرین، کیش و خوزستان راگشودند. جزیره بوموسی تا 583 هـ . ق، جزو قلمرو سلجوقیان به شمار می رفت و توسط حکومت دست نشانده آنان، یعنی بنی قیصر یا ملوک کیش اداره می شد. پس از ملوک کیش، در 626 هـ . ق، حکومت جزیره کیش و دیگر جزایر خلیج فارس، از سوی اتابک فارس به ملوک هرمز واگذار شد. در روزگار اتابکان فارس و ایلخانان مغول، والی های دریای پارس یا ملوک هرمز، در جزیره کیش ساکن بودند و تا 779 هـ . ق، بر تمامی جزیره های دریای پارس حکومت می کردند. تیمور لنگ، در یورش های خود، فارس، بندرها و جزیره های دریای پارس، از جمله بوموسی را جزو قلمرو خویش ساخت. تیموریان خراج جزیره کیش و دیگر جزیره های دریای پارس را تا 873 هـ . ق، که در ایران حکومت داشتند، جزو فارس شمرده و دریافت می کردند. در 1147 هـ . ق ( 1735 م)، لطیف خان دشتستانی از سوی نادر شاه افشاربه حکمرانی دشتستان، شولستان و فرماندهی کل کرانه ها، بندرها و جزیره های خلیج فارس انتخاب شد و جزیره کیش و سایر جزیره ها، از جمله بوموسی را از دست دزدان دریایی و شورشیان بیرون آورد و به بحرین لشکر کشید و شیخ جباره هوله را شکست داد و کلید دژ بحرین را برای نادر شاه فرستاد. کریم خان زند، در 1179هـ . ق(1765 م)، بر سراسر فارس، جزیره ها و بندرهای خلیج فارس، از جمله جزیره بوموسی، …. اعمال حاکمیت کرد. آقا محمد خان قاجار پس از زد و خوردها و کشمکش های بسیار، سرانجام پیروز گردید و بر تمامی ایران، ‌از جمله بندرها و جزیره های دریای پارس چیره شد. در روزگار حکومت فتحعلی شاه، جزیره های دریای پارس، چون کیش، بحرین، بوموسی، هندرابی، تنب بزرگ، تنب کوچک، فارور، سوری، …. جزو ایالت فارس به شمار می رفتند.


نقشه گوگل - ابوموسی


Supported by : www.IIInf.Com 2008-2017